Aangifte gedaan van mishandeling door GGZ

Vandaag, 6 januari 2014, was een hele bijzondere dag voor mij. Ik heb vandaag officieel bij de politie aangifte gedaan van zware mishandeling met voorbedachten rade en vrijheidsbeneming door de GGZ.

Het gaat over mijn eigen verleden. Ik ben bijna 2 jaar lang opgesloten, vastgebonden, ontkleed, gevisiteerd en platgespoten, eerst op een afdeling voor kinder- en jeugdpsychiatrie en daarna op een gesloten afdeling voor volwassenenpsychiatrie.  Het was mensonterend. Het gebeurde tussen oktober 1994 en juli 1996. Zie o.a. een  voorgaand interview over mijn ervaringen (Psy – Oktober 2007) : Interview_Jolijn_Santegoeds

Het is nu 2014, bijna 20 jaar later, en het is gelukkig nog niet verjaard.

Dat het pas zo laat gelukt is om aangifte te doen is ook pijnlijke zaak. Dit was niet mijn eerste stap naar aangifte, zeker niet.  Maar in 1994-1996 vond men mij wilsonbekwaam en minderjarig, dus kon ik geen aangifte doen. Daarna (1997-1999) was ik dakloos en had geen adres voor correspondentie, waardoor men mij nog steeds niet serieus nam. Pas toen ik studeerde (2002) vond ik een advocaat die me kon en wilde bijstaan.  Samen hebben we toen een officiele klacht bij de klachtencommissie van de betreffende GGZ-instelling neergelegd.  Er volgde een zitting van de klachtencommissie die mijn klachten ongegrond verklaarde. Helaas werd mijn advocaat daarna plotseling ernstig ziek (rond 2008). Ik kwam wederom “alleen” te staan en probeerde een nieuwe advocaat te vinden die mij verder zou kunnen helpen. Veel afwijzingen volgden  (en sommigen gaven helemaal geen antwoord). Het leek een doodlopende weg: geen advocaat, geen rechtszaak, geen recht…  Dat was erg pijnlijk en zwaar.

Naar aanleiding van publicaties op mijn weblog over slechte behandeling heb ik in 2008 een paar gesprekken gehad bij de betreffende instelling, waarbij de instelling een soort van aanbod deed mbt “genoegdoening”. (zie ook: https://tekeertegendeisoleer.wordpress.com/2008/10/ )  Echter dat aanbod en de voorwaarden waren niet acceptabel voor mij: Men sprak over een gift aan mijn stichting, maar dat is geen persoonlijke genoegdoening vond ik. Uiteindelijk liepen de gesprekken hierop vast, en leek de zaak weer muurvast te zitten.

Ik ben brieven blijven schrijven, met de vraag waar ik gespecialiseerde rechtsbijstand zou kunnen vinden.  Niemand schijnt het te weten, ook de juridische experts zelf niet…  zie o.a. ook: https://tekeertegendeisoleer.wordpress.com/2012/10/01/noodklok-waar-is-de-advocaat-voor-ex-clienten/

Uit wanhoop heb ik ondertussen mijn volledige dossier pagina voor pagina in het Engels vertaald. In 2010/2011 heb ik mijn situatie voorgelegd aan de UN Special Rapporteur on Torture and other Cruel Inhuman or Degrading Treatment or Punishment, Prof. Juan E. Mendez, in de hoop dat hij een uitspraak kan doen in mijn persoonlijke zaak als zijnde een schending van het recht op vrijwaring van foltering of andere wrede, inhumane of vernederende behandeling of bestraffing. Deze zaak loopt nog.

In 2013 bleek mijn advocaat genezen te zijn, en konden we toch nog verder aan mijn zaak. Dat was een bijzondere wending. Nu kunnen we de nodige juridische stappen zetten. Vandaar dat het nu (6 januari 2014) pas is gelukt om aangifte te doen, samen met mijn advocaat.

De succesvolle aangifte van vandaag is dus een mijlpaal voor mij. Als het goed is hoor ik over een aantal weken of het OM een onderzoek zal instellen.  (Een onderzoek is wel nodig lijkt mij). En dan hopelijk rechtsspraak. Misschien komt er dan toch nog ooit een einde aan mijn persoonlijke strijd.

Erkenning van het probleem is de eerste stap naar verandering.

Het is nou eenmaal niet goed om kwetsbare mensen op zo’n ruwe wijze te behandelen. Dwang is het tegenovergestelde van zorg.

“wordt vervolgd”

NOODKLOK Waar is de advocaat voor GGZ ex-clienten?

“Het blijkt namelijk dat er GEEN ENKELE GESPECIALISEERDE ADVOCAAT in Nederland meer te vinden is op het gebied van letselschade en medisch tuchtrecht op het vlak van GGZ.”

Het mag gezegd worden dat de zomerschool over Mensenrechten en GGZ-Wetgeving in Boedapest in juli 2012 (zie vorig bericht of www.punkertje.waarbenjij.nu ) er nogal heeft ingehakt bij mij persoonlijk. Het was echt een geweldig leuke en leerzame cursus, maar het resulteerde bij mij ook in een opleving van mijn persoonlijke pijn.

De laatste 2 maanden ben ik weer heel intensief bezig geweest met het zoeken van een advocaat. Het is heel ingewikkeld allemaal.

Ik heb een advocaat gehad, maar die is ernstig ziek geworden (hersentumor) en daardoor is mijn zaak stil komen liggen en in theorie verjaard.

Civielrechtelijke procedure voor schadevergoeding
Juridisch gezien (civielrechtelijk) staat er een verjaringstermijn van 5 jaar, maar gezien mijn omstandigheden kan ik hardmaken dat ik recht heb op stuiten (oprekken) van die termijn vanwege diverse redenen. Zelfs nu het inmiddels ongeveer 18 jaar geleden is..

Echter, nu zou volgens de Nederlandse wet, civielrechtelijk mijn enige optie nog zijn om de vorige (zieke) advocaat aansprakelijk te stellen voor het falen van mijn zaak, en een schadevergoeding van hem te eisen, maar dat vind ik eerlijk gezegd nogal wrang. Die vorige advocaat is de enige die juist wel aan mijn zijde heeft gestaan en hij is niet degene die mij het immense leed heeft aangedaan in de psychiatrie. Ik vind het absoluut niet juist dat het civielrechtelijke systeem mij nu dus als het ware dwingt om een derde persoon aansprakelijk te stellen voor de langdurige eenzame opsluiting, vastbinden, gedwongen medicijnen en gedwongen visitaties in mijn jeugd, temeer omdat deze derde persoon vanwege een hersentumor niet in staat was om mijn zaak af te werken (vanwege overmacht dus). Mijn vorige advocaat is slachtoffer van een hersentumor, ik kan alleen maar medeleven en begrip hebbenx85

Ik zou niet trots zijn op mezelf als ik nu “geld ging halen bij deze zieke man”.
De civielrechtelijke weg lijkt nu dus een beetje dood te lopen..

En het idee dat de psychiaters er dan dus blijkbaar zomaar mee wegkomen, dat maakt mij enorm kwaad!

Tuchtraad-procedure voor verwijt aan behandelaars.
Ik heb altijd een procedure willen starten voor de Tuchtraad, maar helaas is ook de termijn van 10 jaar voor Tuchtraad-verjaring is inmiddels verstreken door de bovengenoemde ongelukkige omstandigheden van de ziekte van mijn vorige advocaat.

Het is uitermate wrang dat ik juridisch blijkbaar wel “geld kan gaan halen bij de verkeerde” , maar dat de daadwerkelijke daders (de psychiaters en hulpverleners) “onaantastbaar” lijken..

De afgelopen maanden heb ik dus weer verwoede pogingen gedaan om een advocaat te vinden om nog steeds een rechtszaak bij het Tuchtcollege te starten rond mijn eigen ervaringen in de jeugdpsychiatrie en volwassenen-psychiatrie. Ik heb weer diverse advocaten benaderd met mijn juridische hulpvraag, maar geen van allen kon mij bijstaan bij de Tuchtraad. Zij konden mij ook niet doorverwijzen.

Het blijkt namelijk dat er GEEN ENKELE GESPECIALISEERDE ADVOCAAT in Nederland meer te vinden is op het gebied van letselschade en medisch tuchtrecht op het vlak van GGZ.

Van het tiental letselschade advocaten, en tuchtrecht-advocaten dat ik recentelijk heb benaderd, was geen van allen onderlegd of ervaren op GGZ- Tuchtraad-gebied. Zij hebben intern gezocht naar gespecialiseerde advocaten, maar niets gevonden. Ook via de lijsten op de website van de Orde van Advocaten heb ik geen succes gehad in het vinden van een advocaat op de gebieden letselschade-GGZ-tuchtraad.

Door de benaderde advocaten werd mij meermaals verteld dat de kans op succes bij de Tuchtraad dermate klein was, dat deze advocaten er niet aan wilden beginnen.

Daar sta je dan met je goed fatsoen en je bereidheid om de samenleving te beschermen tegen verkeerde behandeling..

Ik kreeg van enkele advocaten het gegeven c.q. advies om in mijn eentje naar de Tuchtraad te gaan “dat kon middels een simpele brief, echter het was de vraag of men het in behandeling zou nemen gezien de verjaring”.

Maar ik denk dat ik nu alles behalve een simpele brief nodig heb, maar juist een heldere overtuigende brief met gedetailleerde steekhoudende argumenten, om de Tuchtraad ervan te overtuigen dat mijn zaak juridisch nog steeds legitiem is.

En ik zal dat dus blijkbaar in mijn eentje moeten doen.

Ik ben inmiddels een tweetal brieven aan het voorbereiden voor de Tuchtraad. Dit gaat gepaard met redelijk veel onderzoek (mijn eigen dossier en details in de wetgeving). Dit kost uiteraard erg veel tijd en energie, maar toch ben ik weer erg strijdbaar.

Ik kan mij niet voorstellen dat het Nederlandse rechtssysteem werkelijk zo doorgebureaucratiseerd is dat ik nu enkel “geld kan halen bij de verkeerde” via een civielrechtelijke eis voor compensatie door de verzekeraar van de vorige advocaat (waar de argumenten voor het stuiten van de verjaring blijkbaar wel afdoende zijn) ; en dat ik niet de daadwerkelijke daders aansprakelijk kan stellen, omdat het volgens de Tuchtraad-procedure wel verjaard zou zijn, en er bovendien geen rechtshulp voor mij te vinden is !!!

De afwezigheid van advocaten gespecialiseerd op de combinatie letselschade-GGZ-tuchtraad is een werkelijke schande voor ons land, want er zijn duidelijk nog steeds veel dingen mis in de zorg, maar het ontbreekt aan adequate oplossingen, waardoor slachtoffers in de steek gelaten worden, en daders niet berispt kunnen worden op hun fouten, en dus eindeloos kunnen doorgaan, tevens zonder signalering door de overheid.. Dit is een aanfluiting.

Dit brengt mij tot het luiden van een noodklok: Bestaan ze nog? Zijn ze er nog? Advocaten die zaken op het vlak van letselschade, GGZ en Tuchtraad aannemen? Of zijn wij als clienten nu echt aan ons lot overgelaten, zonder rechtshulp?

Dit is de zwarte kant van vercommercialiseerde rechtsbescherming.. clienten zijn niet rijk, en de GGZ-zaken zijn vrijwel altijd relatief complex (met veel dossier en specialistisch jargon). Zijn wij (ex)clienten nu werkelijk aan ons lot overgelaten??

Kent u een advocaat die zaken aanneemt op het vlak van letselschade, GGZ en Tuchtraad? Dan zouden wij zeer graag de contactgegevens vernemen, want dergelijke specialisten lijken er namelijk niet meer te zijn in Nederland. Hebben wij gelijk? Zijn ze er echt niet??

En aangezien ik tot dusver de Tuchtraad-procedures in mijn eentje zal aangaan, ben ik wel heel erg blij met de kennis en contacten van de zomerschool in Boedapest. Ik ben weer helemaal strijdbaar.