Misbruik in de zorg – laat ze niet kreperen!

Natuurlijk zijn de schokkende berichten over misbruik in de zorg en jeugdzorg ons niet ontgaan.
De media berichten:

“Omringd door zorg, toch niet veilig”

Deze cijfers zijn enorm bedroevend en beangstigend, en vormen het topje van de ijsberg.. De rapporten stellen dat risico op seksueel misbruik is 2 of 3 keer zo groot in instellingen .
Het is werkelijk verbijsterend dat kinderen en kwetsbaren op zulke grote schaal slachtoffer worden van seksueel misbruik. Men spreekt zelfs van meer dan 20% , dat is meer dan 1 op de 5 kinderen!!!!!! Dit is absurd! Deze kinderen worden uit-huis-geplaatst om hen veiligheid te bieden, maar in feite zijn ze nergens zo onveilig als in een (jeugd)zorginstelling!

Het is wellicht goed om te melden dat er ook een alternatief is voor uithuisplaatsing en Jeugdzorginstellingen, door individuele oplossingen op maat (in de samenleving) te vinden. Dat kan bijvoorbeeld met behulp van een Eigen Kracht-conferentie (www.eigen-kracht.nl ), waarmee een gezin of een persoon in een eigen kringgesprek een eigen plan kan maken (een eigen plan heeft sinds kort wettelijk de voorkeur boven ontvoogding). Voorkomen is beter dan genezenx85

Ook volgen wij de ontwikkelingen inzake onderzoek naar georganiseerd misbruik.

Zorgen om georganiseerd kindermisbruik en instellingen
Ik ben jaren terug via Werkgroep Morkhoven op de hoogte gebracht van georganiseerd kindermisbruik o.a. in de Belgische GGZ . (zie ook http://health.groups.yahoo.com/group/psychiatry_is_loveless/ )

Citaat: “Further inquiry led the workgroup to children, patients at the hospital, who had been abused in an organised network of childabuse- linked to several other networks in Belgium, France, Germany, Portugal, England …”

Zijdelings ben ik daarna altijd blijven volgen wat er met Werkgroep Morkhoven gebeurde. Er is niet veel nieuws naar buiten gebracht over instellingen. Wel gaat het veel over de zaak Dutroux en de zaak Zandvoort, waarbij ook corruptie een grote rol speelt. Het internationale netwerk en de foto’s van het dossier Zandvoort zijn in de doofpot gestopt en de activist Marcel Vervloesem wordt al jaren tegengewerkt omdat hij de noodklok blijft luiden…

De Aktiegroep Nederland Vrij besteedt hier ook aandacht aan in een artikel over deze pedofilie-netwerken en o.a. chantage van hooggeplaatsten : http://nederlandvrij.com/2011/03/dossier-bilderberg-dutroux-deel-2/

En ook via deze link is meer te lezen over internationale pedofilie-handel onder de naam “Zandvoort file”: http://socialisme-versus-activisme.skynetblogs.be/archive/2008/02/21/pedofilie-dutroux-zandvoort-hamlet-koala.html

Zandvoort is Nederland!

Tel daarbij op de recente berichten over Demminkx85 En de hoge aantallen loverboys in ons land… Dit alles samen schetst een bijzonder triest en angstaanjagend doembeeld.

In instellingen de grootste kans op misbruik
Het is algemeen bekend dat misbruik het vaakst voorkomt in instellingen, zoals in internaten en kindertehuizen (die tegenwoordig vaak onder GGZ vallen of particulier zijn). Ook de recent veroordeelde pedofielen Benno L. (de zwemleraar uit Den Bosch) en Robert M. (van de peuteropvang uit Amsterdam) werkten IN instellingen met (onmondige) kinderen, en daar pleegden zij hun misdaden.

Studies van de World Health Organisation (WHO) bevestigen dat personen in instellingen het meest kwetsbaar zijn, en gemiddeld vier keer vaker slachtoffer zijn van mishandeling
(zie ook http://www.bbc.co.uk/news/health-17182626)

Patienten zijn vaker slachtoffer dan dader.

Waar kan je heen als mishandelde of misbruikte client?
Uit eigen ervaring kan ik echter ook melden dat het doen van aangifte als GGZ-patient, en zeker als minderjarige, enorm bemoeilijkt wordt door een cultuur van vooroordelen.

Ik ben vroeger gevisiteerd, dat houdt in dat de verpleging met rubberen handschoentjes aan, mij overmeesterde en tegen mijn wil in mijn intieme holtes keek (dat was “voor de veiligheid, want ik wilde mezelf wat aandoen” – maar die visitaties maakten het alleen maar erger). Ik was 16 en niet crimineel, en toch zat ik vaak in een cel en werd gevisiteerd. Ik vond dat niet normaal, dus ik liep weg naar de politie. Die zagen in mij een weggelopen, minderjarige, psychiatrische patient, en zij wilden mijn aangifte niet opnemen. “Ik moest maar terugkomen met begeleiding, met volwassenen”.. En omdat ik weggelopen was, was de politie verplicht om mij terug te brengen naar de instelling, tegen mijn wil in. Zo gaat dat dus. Het doen van aangifte was toen dus niet mogelijk voor mij.

Ik denk dat de huidige beeldvorming nog niet zoveel veranderd is. En persoonlijk denk ik dat het bestaan van dwang die beeldvorming versterkt, door mensen het idee te geven dat je naar sommige mensen niet hoeft te luisteren maar dat zijn zogenaamd “wilsonbekwaam” of “handelingsonbekwaam” zijn (“gek” dus)… DAAR zit een groot probleem in de bescherming van deze groep kwetsbare mensen.

Het kunnen zowel hulpverleners, medepatienten of anderen zijn die seksueel over de grens gaan. Zeker als je al psychisch-sociaal in de knel zit, kan het ook nog eens heel moeilijk zijn om te bepalen wat normaal is, hoe je voor jezelf moet opkomen, en om tegen het regime in te gaan. Maar het is niet zeldzaam. Troost kan doorslaan in misbruik, iemand kan zeggen dat je liefde nodig hebt om te genezen. Medeclienten hebben het zelf vaak ook moeilijk, en dat maakt het extra verwarrend hoe je ermee om moet gaan als ze echt te ver gaan, en vaak kan je niet kiezen om ergens anders heen te gaan, dus wil je het ook niet erger maken. Psychiatrische patienten zijn vaak niet welkom in de reguliere nachtopvang of hulpverlening (blijf van mijn lijf), met als argument dat ” men niet gespecialiseerd is in complexe problematiek”. Waar kan je dan heen als mishandelde of misbruikte client??

Misbruik in instellingen is misselijkmakend en schrijnend.

Wij dringen dan ook niet alleen aan op verder onderzoek dat de onderste steen boven moet brengen, maar ook op voorzieningen om slachtoffers op te vangen, inclusief toegankelijkheid van politie, meldpunten, en opvangcentra.

Er moet een cultuuromslag komen in de bejegening van deze groep; hun stem moet gehoord worden, juist op andere plaatsen dan de zorg.

Het misbruik moet aangepakt worden, maar er moet vooral aan de slachtoffers gedacht worden. Laat ze niet langer eenzaam in een hoekje kreperen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s