een heftige klankbordgroep

Gisteren was er weer een klankbordgroepvergadering bij het ministerie over de herziening van de wet BOPZ. Het ging over de xe2x80x9crechtspositiexe2x80x9den dat is een erg gevoelig onderwerp,  omdat ik nog steeds geen rechtszaak heb kunnen beginnen, en daarom spelen allerlei vervelende gevoelens eigenlijk nog steeds.

Bij de vergadering vroegen ze om mijn mening, en ik schoot nogal vol. Toen heb ik nogal emotioneel een toelichting gegeven op mijn persoonlijke situatie, en dat ik er echt hard voor werk om mijn rechten te krijgen, maar dat is echt bijna niet te doen. xe2x80x9cEr IS helemaal geen rechtspositie voor clienten..xe2x80x9d Het was best wel heftig. Maar jah, de waarheid is hard..

Ik kan ook nog steeds geen advocaat vinden om mijn zaak te doen, het vertrouwen in de vorige is op en mij is aangeraden een nieuwe advocaat te zoeken. Nou begin er maar aan, ze reageren niet of hebben geen tijd. Het is allemaal zo slepend en moeilijk. Vroeger was er ook niks om mijn rechten te krijgen. Ik kon destijds zelfs geen aangifte doen bij de politie mbt visitatie door GGZ-personeel enzo..ze brachten me gewoon direct terug.. Dat doet ook veel pijn allemaal. En een actiegroep en stichting organiseer ik natuurlijk niet zomaar.. En ik heb ook niet zomaar een xe2x80x9cpunthoofdxe2x80x9d.

Naderhand belde de voorzitter van de groep nog even om persoonlijk te xe2x80x9cevaluerenxe2x80x9d omdat het even zo heftig was voor mij. Dat was erg netjes dat ze dat deden. Ik heb toen benadrukt dat ik wel hoop dat ik het allemaal niet voor niks heb gezegd, en dat er wat mee gedaan wordt. Bijvoorbeeld dat visitaties verboden worden, en dat de wet meer aan de praktijk aangrijpt (op crisisafhandeling, en niet enkel op gevaarscriterium)

Ik ga mijn visie weer uitwerken in een manifest, maar daar neem ik wel eventjes de tijd voor. Eerst even mn hoofd afkoelen enzo.

Advertenties

jippie, een bos bloemen en een nominatie

De workshop "ervaringsdeskundigheid" bij de GGzE vandaag ging wel goed. Ernie, Annelies en ik hadden 40 minuten. Het bleef soms nogal stil, maar dat bleek achteraf omdat het zo’n indruk maakte.. We hebben mensen echt aan het denken gezet.
Na afloop van de dag met presentaties en 6 workshops, werd er een publieksprijs (mbv stemmen) en een juryprijs uitgereikt. Hetbleek dat we net niet de publieksprijs hadden, en ook net niet de juryprijs (maar wel genomineerd). Een goed resultaat vind ik zelf. En een mooie bos bloemen, ook leuk. (mijn vaas is elke maand wel een keer gevuld door al die congressen, echt gaaf).
Nu even relaxen, en morgen weer ff kritisch zijn bij het ministerie…

pffff een rapport in 5 dagen..

zucht, kreun en puf..
Ik heb in 5 dagen een rapport geschreven van 25 pagina’s : deel 2 van het manifest over de herziening van de wet BOPZ.
Dit tweede manifest gaat specifiek over dwangmaatregelen en zorgkwaliteit. En ik heb een nieuw idee gegeven voor alternatieven ("prima remedia") voor dwang ("het ultimum remedium").
Afgelopen dinsdag had ik dus vergadering van de klankbordgroep, en natuurlijk had ik veel opmerkingen, vandaar ook weer een uitgebreid manifest. Het moest heel snel, omdat ik aanstaande dinsdag weer klankbordgroep heb, maar dan over de rechtspositie. Ik moest dus de hele inhoud van dwangmaatregelen binnen een week op papier krijgen. Nou dat is op zich dan wel gelukt, maar ik had dus nergens anders tijd voor.
Nu heb ik nog een paar uurtjes weekend, en morgen ben ik spreker/ervaringsdeskundige bij de GGZE-themadag van "Het Roer Om" (het dwang en drangproject van GGZE).
En dan dinsdag weer naar het ministerie voor de klankbordgroep, en dan heb ik ongeveer 2 weken om mijn visie op de rechtspositie uit te werken. (En daarna alweer de laatste klankbordgroep-vergadering)..
Echt druk dus, maar jah.. Ze vragen om mijn mening, nou..die kunnen ze krijgen..

en we gaan lekker door…

Hoi allemaal, hier gaat het wel weer ok.

Ik ben al 4 dagen snipverkouden, maar ik ben op 6 mei toch naar de werkconferentie Dwang en de Wet-Hoe willen wij het? gegaan, die georganiseerd was door het Landelijk Platform van clienten- en familieorganisaties in de GGZ (LPGGZ). Mijn manifest en presentatie bleken in goede aarde te vallen. Iedereen was het erover eens: Meer aandacht voor preventie, want dwang is geen oplossing. Alleen hoe dat dan vormgegeven moet worden is dan nog wel even de vraag. Nu is de xe2x80x9cgewone, vrijwillige zorgxe2x80x9d ondergebracht in de WGBO (met wachtlijsten enz.), en de xe2x80x9cbijzondere interventiesxe2x80x9d staan in de BOPZ (dwangopname enz.). Bij een crisissituatie grijpt men naar de BOPZ-interventies, en slaat men de xe2x80x9cintensieve zorgxe2x80x9dover. Hoe deze blinde vlek opgelost moet worden, daarover gaat de discussie.

Verder willen wij (ovb) rond woensdag 4 juni 2008 weer een actie houden, tegen de plaatsing van de wachtlijst-jongeren die Jeugdzorg nodig hebben in Jeugdgevangenissen (zoals OTS/PIJ). Ik ben bezig met het uitwerken van een plan. Meer bericht zal volgen.

Ik laat mijn privxc3xa9situatie eventjes rusten. Ik ga over een tijdje wel weer op zoek naar een advocaat enzo. Dat is zo slepend.. Ik besteed mijn energie nu eventjes liever aan mijn actie, zoals het bexc3xafnvloeden van de herziening van de wet BOPZ. En de actie op 4 juni voor de jeugdzorg-jongeren, want daar is nauwelijks aandacht voor.

Kort samengevat:

xe2x80x9cik heb geen rechtspositie, ik ben linksxe2x80x9d 🙂